" href="/rss" /> فریاد - با دست های عاشقت، آنجا، مرا مزاری بنا کن

فریاد - با دست های عاشقت، آنجا، مرا مزاری بنا کن

هراس من باری همه از مردن در سرزمینی است که مزد گور کن از آزادی آدمی افزون باشد

 
فریاد
نویسنده : افشین - ساعت 02:15 ق.ظ روز جمعه 28 مهر‌ماه سال 1385
 

 

نیست شوقی که زبان باز کنم، از چه بخوانم؟
من که منفور زمانم، چه بخوانم‌چه نخوانم

چه بگویم سخن از شهد، که زهر است به کامم
وای از مشت ستمگر که بکوبیده دهانم

نیست غمخوار مرا در همه دنیا که بنازم
چه بگریم، چه بخندم، چه بمیرم، چه بمانم

من و این کنج اسارت، غم ناکامی و حسرت
که عبث زاده‌ام و مهر بباید به دهانم

دانم ای دل که بهاران بود و موسم عشرت
من پربسته چه سازم که پریدن نتوانم

گرچه دیری است خموشم، نرود نغمه ز یادم
زان که هر لحظه به نجوا سخن از دل برهانم

یاد آن روز گرامی که قفس را بشکافم
سر برون آرم از این عزلت و مستانه بخوانم

من نه آن بید ضعیفم که ز هر باد بلرزم
دخت افغانم و برجاست که دایم به فغانم

====================

 

پ ن 1 : درست یه هفته ایمیل هامو زیر رو کردم تا تونستم این شعر رو از لابه لاش پیدا کنم .

پ ن 2: بعضی وقتا لازمه که آدم بعضی متن ها  رو بخونه تاحتی قدر اون شوونه یی رو که باهاش صبح ها نیم ساعت جلوی آینه با موهاش ور می ره رو بدونه.

پ ن 3:ولی حیف که از دنیا بی خبر شدم حتی نمی دونم آخرین باری که دست به خودکشی زده موفق شده به هدفش برسه یا نه .


 
comment نظرات (8)