" href="/rss" /> مرا تبعید کن - با دست های عاشقت، آنجا، مرا مزاری بنا کن
X
تبلیغات
رایتل

مرا تبعید کن - با دست های عاشقت، آنجا، مرا مزاری بنا کن

هراس من باری همه از مردن در سرزمینی است که مزد گور کن از آزادی آدمی افزون باشد

 
مرا تبعید کن
نویسنده : افشین - ساعت 02:05 ب.ظ روز چهارشنبه 30 خرداد‌ماه سال 1386
 


                  مرا تبعید کن
                  به تلخ ترین فنجانی که پدر بزرگ می نوشید
                  به کنج تاریک ترین کوچه ای که عشق بازی می کردیم
                  به دورترین معبدی که انجیر داشت
                  مرا تبعید کن
                  پای همه محضرها امضاء داده ام
                  به همه لحظه ها دخیل بسته ام
                  خودم را به همه پاسپورتها سنجاق کرده ام
                  مرا تبعید کن
                  به حیاط گلابی که پر از ملافه سفید بود
                  به شالیزارهای ترک خورده همسایه مان
                  به آخرین ترانه ای که رقصیده ام
                  مرا تبعید کن
                  مرا از مرزها نترسان
                  لعنت به هر چه جغرافیا که مرز دارد
                  لعنت به هر چه مدرسه که جغرافیا دارد
                  لعنت به هر چه من که مدرسه می رود
                  درس نمی خواند
                  عاشق می شود
                  پیر می شود
                  تبعید نمی شود
                  مرا تبعید کن...


 
comment نظرات (7)