" href="/rss" /> با دست های عاشقت، آنجا، مرا مزاری بنا کن
X
تبلیغات
کالج کارآفرینی تیوان

با دست های عاشقت، آنجا، مرا مزاری بنا کن

هراس من باری همه از مردن در سرزمینی است که مزد گور کن از آزادی آدمی افزون باشد

 
چه درونم تنهاست
نویسنده : افشین - ساعت 02:33 ب.ظ روز چهارشنبه 1 آبان‌ماه سال 1387
 

 

من پر از نورم و شن

و پر از دار و درخت ...

چه درونم تنهاست  

 

 

پ ن : امروز تو بخش حین مورنینگ ریپورت ‌‌رزیدنت از یکی از بستری شده ها ( بیمارستان رازی) خواست که با خودش و زندگیش رو در یک جمله خلاصه کنه. ته دلش لرزید و این شعرو خوند.


 
comment نظرات (2)